DNS دامین چیست ؟!

واژه DNS مخفف Domain Name System یا سیستم نام دامنه است و در واقع مجموعه ای از سرور های DNS تخصصی است که تنها یک هدف دارند: آنها به عنوان یک پایگاه داده کار می کنند، یا با تعریف دقیق تر؛ این سرور ها یک دفترچه تلفن برای متصل کردن آدرس های IP به نام های دامنه هستند.

تا کنون آموختید که دامنه چیست و اینکه از یک نام و پسوند مثل .IR یا .COM تشکیل می شود.

همچنین می دانید وب سایت ها بر روی سرور هایی در سرتاسر جهان میزبانی می شوند. مشکل اینجاست که سرورها در واقع توسط نام دامنه شناسایی نمی شوند. آنها با IP Address مشخص می گردند. یک آدرس IP معمولی چیزی شبیه ۵۰٫۶۳٫۲۰۱٫۹۷ است .

خطای DNS چیست

هنگامی که شما یک URL را وارد می کنید در صورتی که سرور DNS از کار افتاده باشد کامپیوتر نمی تواند آدرس IP را برای آن URL وارد کند. چون سیستم شما نمی داند چطور به Google دسترسی پیدا کند در این حالت شما با یک پیام DNS error روبرو می شوید.

عملکرد اصلی DNS

عملکرد اصلی DNS وضوح نام است. این نوعی معماری است که نام ها را برای آدرس ها تطبیق می دهد به طوری که وقتی کاربر سعی می کند به یک کامپیوتر دیگر در یک شبکه دسترسی پیدا کند ، او را به آنجا راهنمایی می کند.

وقتی یک آدرس وب را وارد می کنید ، به عنوان مثال ، www.parnasweb.com ، ارائه دهنده خدمات اینترنت شما DNS مرتبط با نام دامنه را مشاهده می کند ، آن را به یک آدرس IP دوستانه با ماشین ترجمه می کند (به عنوان مثال 215.178.254.70 IP است. برای www.parnasweb.com ) و اتصال اینترنت شما را به وب سایت صحیح هدایت می کند.

DNS مانند یک دفترچه تلفن برای اینترنت است. همانطور که شما برای تماس با دیگران به جای بخاطر سپردن شماره‌ی آن‌ها، از دفترچه تلفن استفاده می‌کنید، DNS نیز مانند یک دفترچه تلفن عمل می‌کند و نیازی به حفظ کردن آدرس IP‌ها نیست. همانطور که می‌دانید، کامپیوترها برای اتصال به یکدیگر از اعداد یا همان IP آدرس‌ها استفاده می‌کنند.

مثل: http://104.28.2.134X

چهار سرور DNS برای بارگذاری یک صفحه وب درگیر هستند

  • DNS recursor : این سرور را می‌توان به‌عنوان کتابدار در نظر گرفت که از او خواسته می‌شود یک کتاب خاص را در یک کتابخانه پیدا کند. DNS recursor سروری طراحی‌شده برای دریافت پرس‌وجواز سیستم کاربر از طریق برنامه‌هایی مانند مرورگرهای وب است. معمولاً recursor مسئول ایجاد درخواست‌های اضافی برای پاسخ به کوئری DNS کاربر هست.
  • Root nameserver : سرور root اولین گام در ترجمه‌ی نام میزبان به آدرس IP هست. می توان مانند فهرستی در یک کتابخانه هست که نام کتاب‌های چندین قفسه را شامل می‌شود. سرور مورد نظر به‌طور معمول به‌عنوان مرجعی برای آدرس‌های خاص متعددی عمل می‌کند.
  • TLD nameserver : نام دامنه سطح بالا TLD را می توان به عنوان یک قفسه خاص از کتابها در یک کتابخانه تصور کرد. این نام سرور، مرحله بعدی در جستجوی یک آدرس IP خاص هست و آخرین بخش، نام هاست میزبان را میزبانی می‌کند. به‌ عنوان‌ مثال .com سرور comTLD است.
  • Authoritative nameserver : آخرین نام سرور را می‌توان به‌عنوان یک فرهنگ لغت در یک قفسه کتاب در نظر گرفت که در آن یک نام خاص می‌تواند به معنی خود ترجمه شود. نام سرور معتبر آخرین توقفگاه در کوئری نام سرور است. اگر نام سرور معتبر به رکورد درخواست شده دسترسی داشته باشد، آدرس IP برای نام هاست درخواست ‌شده را به DNS Recursor (کتابدار) که درخواست اولیه را کرده است، باز می‌گرداند.
تفاوت سرور مجازی لینوکس و ویندوز
ادامه مطلب

مرحله به مرحله با کارکرد DNS

مرحله 1 : درخواست اطلاعات

فرآیند هنگامی آغاز می شود که شما از در مرورگر کامپیوتر خود URL  را وارد می کنید. اولین جایی که کامپیوتر شما در آن جستجو می کند، کش DNS محلی است. این کش حاوی اطلاعات آخرین وب سایت هایی که بازدید کرده اید است. اگر کامپیوتر شما نتواند پاسخ خود را در کش محلی پیدا کند باید برای یافتن آن یک جستجو DNS اجرا کند.

مرحله 2 : سرورهای ریشه

DNS آدرسIP را از  سرور ریشه می پرسد. آنها جواب سؤال شما را ندارند ، اما می دانند آن را از  کجا می توانند پیدا کنند. پاسخ سرورهای ریشه آدرس سرورهای نام ( TLD دامنه سطح بالا) است. در مورد www.get.tech ، این سرورهای نام Tech هستند.

مرحله 3 : پرسش از سرور های نام اصلی

اگر سرور ها پاسخ شما را نداشته باشند، سرور های نام اصلی را جستجو می کنند. سرور نام (Name Server) یک کامپیوتر است که به سوالات (Query) در مورد نام دامنه ها پاسخ می دهد، مثل آدرس های IP. سیزده سرور نام اصلی به نوعی همانند یک صفحه سوئیچ تلفن برای DNS عمل می کند. آنها پاسخ سوال را نمی دانند اما می توانند جستجوی ما را به سمت کسی هدایت کنند که می داند کجا می توان جواب را پیدا کرد.

مرحله 4 : پرسش از سرور های نام TLD (دامنه سطح بالا)

سرور های نام اصلی (TLD) به قسمت اول درخواست ما نگاه می کنند، از سمت راست دامنه به سمت چپ شروع به خواندن می کنند www.yourdomain.com و جستجوی ما را به سمت سرور های نام پسوند دامنه سطح اول (TLD) برای .Com سوق می دهد.

هر دامنه سطح اولی (TLD) مثل .com ، .org و .us مجموعه ای از سرور های نام مخصوص به خود دارند، که مثل یک مسئول پذیرش برای هر TLD عمل می کند. این سرور ها اطلاعات مورد نیاز ما را ندارند اما مستقیما ما را به سرور هایی که حاوی اطلاعات هستند ارجاع می دهند.

مرحله 5 : سرورهای معتبر DNS

سرورهای معتبر DNS سوابق DNS مربوط به نام های دامنه لازم برای وضوح DNS را نگه می دارند. این سوابق به طور ایده آل در یک پرونده توسط مالک دامنه یا یک مدیر فنی مسئول مدیریت عملکرد یک نام دامنه نگهداری می شوند. پرونده های مختلفی در یک پرونده منطقه وجود دارد ، به عنوان مثال ، آدرس IP سرور که در آن وب سایت میزبانی می شود ، توسط یک رکورد ارائه می شود ، که معمولاً به عنوان “A” ذخیره می شود.

دامین یا دامنه چیست ؟
ادامه مطلب

مرحله 6 : بازیابی رکورد Record Retrieval

سرورهای نام (Name Server) پاسخ دهنده، A Record مربوط به دامنه www.get.tech را از سرور های نام معتبر می پرسند و این رکورد را در حافظه کش محلی ذخیره می کنند و اگر هر شخص دیگری رکورد هاست این سایت را درخواست کند، سرور های نام بازگشتی پاسخ او را خواهند داشت و دیگر نیازی به اجرای فرآیند جستجو ندارند.

همه رکورد ها دارای مقداری به نام time-to-live یا (TTL) هستند که همانند تاریخ انقضا عمل می کند. پس از گذشت مدتی، سرور های نام بازگشتی باید نسخه جدیدی از این رکورد ها را درخواست کنند تا اطمینان حاصل کنند که تاریخ مصرف آنها به اتمام نرسیده باشد.

مرحله 7 : دریافت پاسخ

سرور بازگشتی ضبط A را به رایانه شما ارسال می کند. PC این رکورد را ذخیره می کند ، IP را می خواند و اطلاعات را به مرورگر شما منتقل می کند. که سپس اتصال به سرور وب را برقرار می کند ، و می توانید www.get.tech را ببینید. اگرچه به نظر می رسد فرایندی طولانی و پیچیده است ، اما در بعضی مواقع فقط چند میلی ثانیه طول می کشد تا کل فرایند DNS انجام شود.

با استفاده از این سیستم ، کاربرانی که به دنبال بازدید از وب سایت شما هستند ، فقط باید نام دامنه شما را بدانند. آدرس IP برای سرورهای اختصاصی که سایت شما در آن قرار دارد برای آنها بی ربط نیست. اگر بروزرسانی هایی در وب سایت یا نام دامنه انجام شده باشد ، DNS برای اشاره به آدرس IP سرور جدید شما نیز به روز می شود. بازدید کنندگان شما هنوز فقط با استفاده از نام دامنه شما از سایت شما بازدید می کنند. حتی اگر آدرس IP شما تغییر کرده است. این نوع انعطاف پذیری همان چیزی است که اینترنت را بسیار قدرتمند می کند.

رکوردهای DNS

A Record :

رکورد آدرس که یک دامنه را به آدرس IP فیزیکی سرور یا هاستی که دامنه را میزبانی می کند، اتصال می دهد.

رکورد CNAME :

رکورد نام استاندارد، یک نام مستعار است که به نام دامنه دیگری اشاره می کند. به عنوان مثال، پارناس وب ممکن است www.parnasweb.com را به parnasweb.com پیوند دهد که در آن قسمت WWW یک CNAME واقعی است.

رکورد MX :

 رکوردهای ایمیل (MX) برای هدایت ایمیل دامنه به سروری که میزبان حسابهای کاربری ایمیل است، استفاده می شود. رکورد MX مسئولیت سرور ایمیل را برای پذیرش پیام های ایمیل از طرف دامنه گیرنده تعیین می کند.

ووکامرس یا شاپ فای یا مجنتو، کدام یک برای راه اندازی فروشگاه اینترنتی مناسب است ؟
ادامه مطلب

رکورد NS :

این رکوردها تعیین می کنند که کدام سرورها برای یک دامنه خاص معتبر هستند، بدین معنا که سرورهای DNS که به عنوان سرور های معتبر برای یک دامنه تعیین شده اند، مسئول انتقال اطلاعات DNS هستند.

رکورد TXT :

این رکورد اطلاعات متنی را با یک هاست یا نام دیگر در مورد یک سرور، شبکه، مرکز داده و غیره را برای منابع موجود در خارج از دامنه شما فراهم می کند.

رکورد TTL :

این رکورد یک مقدار در یک رکورد DNS است که حداکثر زمانی را تعیین می کند که سایر سرورهای DNS و برنامه های کاربردی باید رکورد را ذخیره کنند.

تفاوت بین سرور Authoritative و تحلیلگر Recursive چیست؟

هر دو مفهوم به سرورها (گروه سرورها) اشاره می کنند که برای زیرساخت DNS لاینفک هستند ، اما هر کدام نقش متفاوتی را انجام می دهند و در مکان های مختلف درون خط لوله یک کوئری (پرس و جو) DNS وجود دارند. تنها تفاوتشان این است که Recursive resolver در ابتدای کوئری DNS و Authoritative Nameserver در انتهای آن قرار دارد.

Recursive DNS resolver چیست ؟

Recursive resolver کامپیوتری است که به یک درخواست بازگشتی از مشتری پاسخ می دهد و زمانی را برای بررسی رکورد DNS اختصاص می‌دهد. این کار را با ایجاد یک سری درخواست‌ها انجام می‌دهد تا زمانی که به  DNS nameserver معتبری برای رکورد درخواست شده برسد، (یا در صورت عدم یافتن سابقه ای ، خطایی را حذف کرده یا خطایی را برمی گرداند)

خوشبختانه، تحلیلگرهای Recursive DNS برای ردیابی رکوردهای موردنیاز برای پاسخ به درخواست مشتری، نیازی به ایجاد درخواست‌های متعدد ندارند؛ حافظه پنهان یا همان کَش کردن (Cashing) فرآیندی است برای باثبات کردن اطلاعات که برای پاسخ به برخی درخواست‌های ضروری، میانبری ایجاد کرده و از سوابق درخواست‌های قبلی ایجاد شده برای بررسی DNS و رکورد منابع استفاده می‌کند. از این‌ رو مشتری خیلی سریع‌تر می‌تواند نتیجه‌ی درخواست خود را مشاهده کند.

Authoritative DNS server چیست ؟

درواقع Authoritative DNS server، سروری است که در واقع سوابق منابع DNS را در خود نگه می دارد و مسئول آن است. این سرور در انتهای زنجیره جستجوی DNS است که با سوابق منابع داده شده پاسخ می دهد ، در نهایت به مرورگر وب اجازه می دهد تا به آدرس IP که برای دسترسی به یک وب سایت یا منابع وب دیگر نیاز دارد ، دسترسی پیدا کند.

یک Authoritative Nameserver قادر است که بدون نیاز به کوئری گرفتن از منابع دیگر با استفاده از داده‌های خود به کوئری‌ها پاسخ دهد، چرا که این آخرین منبع حقیقی برای رکورد DNSهای مشخص است. شایان ذکر است در مواردی که کوئری ها برای زیر دامنه ای از قبیل foo.example.com یک سرور نام اضافی پس از Authoritative Nameserver، که وظیفه ذخیره سوابق زیر دامنه CNAME را دارد ، به دنباله اضافه می شود.

یک دیدگاه بنویسید